O şimdi ne yapıyor,
şu anda, şimdi, şimdi?
Belki dizinde bir kedi yavrusu var,
okşuyor.
Belki de yürüyordur, adımını atmak üzredir,
— her kara günümde onu bana tıpış tıpış getiren
sevgili, canımın içi ayaklar!...—
Ve ne düşünüyor
beni mi?
Yahut, insanların çoğunun
neden böyle bedbaht olduğunu mu?

O ŞİMDİ NE DÜŞÜNÜYOR,
    ŞU ANDA, ŞİMDİ, ŞİMDİ?...

(Nazım Hikmet)