sarılsam üşür müsünüz ...: Kasım 2012

7 Kasım 2012 Çarşamba

O şimdi ne yapıyor,
şu anda, şimdi, şimdi?
Belki dizinde bir kedi yavrusu var,
okşuyor.
Belki de yürüyordur, adımını atmak üzredir,
— her kara günümde onu bana tıpış tıpış getiren
sevgili, canımın içi ayaklar!...—
Ve ne düşünüyor
beni mi?
Yahut, insanların çoğunun
neden böyle bedbaht olduğunu mu?

O ŞİMDİ NE DÜŞÜNÜYOR,
ŞU ANDA, ŞİMDİ, ŞİMDİ?...

(Nazım Hikmet)

HÜZNÜN KUŞLARI

HÜZNÜN KUŞLARI
ben bütün hüzünleri denemişim kendimde
canımla besliyorum şu hüznün kuşlarını
bir bir denemişim bütün kelimeleri
yeni sözler buldum seni görmeyeli
kuliste yarasını saran soytarı gibiseni görmeyeli
kasketimi eğip üstüne acılarımın
sen yüzüne sürgün olduğum kadın
kardeşim olan gözlerini unutmadım
çık gel bir kez daha beni bozguna uğrat
sen tutar kendini incecik sevdirirdin
bir umuttum bir misillemeydin yalnızlığa
şanssızım diyemem kendi payıma
hain bir aşk bu kökü dışarda
olur böyle şeyler ara sıra
olur ara sıra

Cemal Süreya

BARIŞ

Barış yemek kokusudur tüten akşamleyin
Arabanın yolda durmasının korkutmadığı
Kapı çalmasının dost demek olduğu
Ve pencereyi saat başı açmanın
Renklerinin uzaktaki çanlarıyla,
Gözlerimizin bayram etmesini sağlayan
Gökyüzü demek olduğu zamandır
Barış..

Barış bir bardak süt ve bir kitaptır
Uyuyan çocuk önünde
Başaklar birbirine eğilip, işte ışık ışık dedikleri
Ve ufak çemberin ışıkla dolup taştığı zamandır
Barış...

İnsanların sıkışan elleridir barış
Dünyanın masasındaki ekmektir
Gülümsemesidir annenin
Budur yalnızca
Başka birşey değildir barış...

Şiir :Yannis Ristos
Çeviren: Özdemir İnce